root

Απ’ τη στιγμή που ανοίξαμε τα μάτια μας σε αυτό τον κόσμο ξεκίνησαν και τα
προβλήματα. «Δε με παίζουν στο σχολείο», «Ποτέ δε θα περάσω αυτό το μάθημα»,
«πώς θα το πω αυτό στο αφεντικό;», «Δε φτάνουν τα χρήματα για το νοίκι», «τον
πλήγωσα με αυτό που του είπα»…

Ίσως πολλές φορές βλέπουμε ότι είμαστε ελλιπείς σε υπομονή, εγκράτεια, μακροθυμία, πραότητα και αποθαρρυνόμαστε. Αποτυγχάνουμε, χάνουμε την υπομονή μας, το κουράγιο μας, την πίστη μας και πέφτουμε σε αμαρτίες. Οι αμαρτίες αυτές μας κάνουν να νιώθουμε απόμακροι από τον Θεό και να αναρωτιόμαστε: «Άραγε θα μας συγχωρήσει τώρα; Θα ακούει τις προσευχές μας;» Εφόσον διδαχθήκαμε

Πόσα προβλήματα, δυσκολίες και αδιέξοδα έχεις αντιμετωπίσει μέχρι τώρα;
Μήπως αυτή τη στιγμή περνάς από μια παρόμοια κατάσταση και ο διάβολος σου
ψιθυρίζει «πού είναι τώρα ο Θεός σου; Λες ότι είσαι παιδί Του…

Οι υποχρεώσεις είναι ένα μεγάλο μέρος της καθημερινότητάς μας. Από μικρά παιδιά μάθαμε ότι πρέπει να πηγαίνουμε στο σχολείο, να κάνουμε τις δουλειές του σπιτιού, να είμαστε στην ώρα μας στο μάθημα, ή ακόμα και κάθε Κυριακή στην εκκλησία. Σίγουρα, είναι καλό και χρήσιμο να έχουμε πειθαρχία στη ζωή μας…

Άλλη μια μέρα πέρασε γεμάτη από υποχρεώσεις, άγχος, προβλήματα και ενίοτε δύσκολες αποφάσεις. Μέσα σε μια τέτοια καθημερινότητα πώς μπορούμε να ζήσουμε το «πάντοτε χαίρετε»; (Α΄ Θεσ/κείς 5:16)

Ζούμε σε μια εποχή όπου κυριαρχεί το άγχος. Ένα σωρό προβλήματα απαιτούν την προσοχή μας και χρειάζονται επειγόντως λύσεις. Προβλήματα προσωπικά, επαγγελματικά, οικογενειακά, οικονομικά… Και όλα αυτά με φόντο μια καθημερινότητα που έχει ατέλειωτες ώρες στην κίνηση, ατέλειωτες ώρες δουλειάς…

Τις προάλλες αναπολούσα το παρελθόν μου και σκεφτόμουν αφενός πόσο έχω αλλάξει σαν άνθρωπος μετά την αναγέννησή μου και αφετέρου τι έχω καταφέρει μέχρι τώρα στη ζωή μου…

Μια εντολή που μας έδωσε ο Χριστός όσο περπατούσε ανάμεσα μας ήταν «αγαπάτε αλλήλους» (Ιωάννη 13: 34/15: 17). Μια εντολή τόσο απλή στην ερμηνεία όμως πολλές φορές η υλοποίηση της φαίνεται υπεράνθρωπη…